Een samenvatting is een samenvatting van een verzameling informatie. Soms worden abstracts in feite samenvattingen genoemd—soms, executive summaries of executive abstracts. De zakelijke en wetenschappelijke wereld definieert verschillende soorten abstracts op basis van hun behoeften. Als je een cursus technische schrijfsels volgt op basis van dit online handboek, kan je technische rapport (afhankelijk van je instructeur) twee soorten gebruiken: de beschrijvende abstract en de informatieve abstract.

beschrijvende samenvattingen

De beschrijvende samenvatting biedt een beschrijving van het hoofdt onderwerp en de doelstelling van het rapport, evenals een overzicht van de inhoud. Zoals je kunt zien uit de voorbeeld, het is zeer kort—meestal een kort één- of twee-zinnen paragraaf. In dit rapportontwerp verschijnt het op de titelpagina. Je hebt misschien iets dergelijks opgemerkt aan het begin van tijdschriftartikelen.

In dit type abstract samenvat je geen van de feiten of conclusies van het rapport. Het beschrijvende abstract doet dat wel. niet zeg iets als dit:

Probleem: Op basis van een grondige beoordeling van de momenteel beschikbare producten, concludeert dit rapport dat geen van de beschikbare grammatica-controle softwareproducten een nuttige functie voor schrijvers biedt.

Dit is de stijl van samenvatten die je vindt in de informatieve samenvatting. In plaats daarvan zegt de beschrijvende samenvatting iets als dit:

Herziening: Dit rapport biedt conclusies en aanbevelingen over de grammatica-controle software die momenteel beschikbaar is.

De beschrijvende samenvatting lijkt een beetje op een programma-teaser. Of, om een andere analogie te gebruiken, het is alsof de belangrijkste eerste-niveau koppen van de inhoudsopgave in paragraafvorm zijn herschreven.


Beschrijvende samenvatting op de titel pagina van het rapport.

Informatieve Samenvattingen

Het informatieve abstract, zoals de naam al aangeeft, geeft informatie uit de kern van het rapport—specifiek, de belangrijkste feiten en conclusies. Om het anders te zeggen, dit type abstract vat de belangrijkste informatie uit elke belangrijke sectie in de kern van het rapport samen.

Het is alsof iemand een gele markeerstift heeft genomen en alle belangrijke punten in de tekst van het rapport heeft gemarkeerd, en deze vervolgens in een document van één of twee pagina's heeft gezogen. (Natuurlijk zouden er dan wat bewerkingen en herschrijvingen nodig zijn om de samenvatting leesbaar te maken.) Specifiek zijn de vereisten voor de informatieve samenvatting als volgt:

Dit laatste punt is bijzonder belangrijk. Mensen verwarren vaak de soorten schrijfstijlen die verwacht worden in descriptieve en informatieve samenvattingen. Bestudeer het verschil tussen de informatieve en descriptieve formulering in de volgende voorbeelden:

Informatief: Op basis van een uitgebreide beoordeling van momenteel beschikbare producten, concludeert dit rapport dat geen van de beschikbare grammatica-controle software producten enige nuttige functie biedt aan schrijvers.

Beschrijvend: Dit rapport biedt conclusies en aanbevelingen over de grammatica-controle software die momenteel beschikbaar is.

SAMENVATTING


Gecomputeriseerde spraakherkenning maakt gebruik van de meest natuurlijke vorm van communicatie, de menselijke stem. Tijdens de spraak wordt geluid opgewekt door de stembanden en door lucht die uit de longen stroomt. Als de stembanden trillen, wordt een stemgeluid geproduceerd; anders is het geluid onstem. Het belangrijkste probleem bij spraakherkenning is dat geen twee stemmen hun geluiden op dezelfde manier produceren en dat een individuele stem varieert onder verschillende omstandigheden. Omdat stemmen variëren en omdat woorden in een continue stroom in natuurlijke spraak samenkomen, vereisen de meeste herkenningssystemen dat elke spreker de machine op zijn of haar stem traint en dat er minstens een tiende van een seconde pauze tussen de woorden is. Zo'n systeem staat bekend als een geïsoleerd woordherkenningssysteem en bestaat uit drie hoofdcomponenten die menselijke spraak verwerken: (1) de voorverwerker die onregelmatigheden uit het spraaksignaal verwijdert en het vervolgens in delen opsplitst; (2) de functie-extractor die 32 belangrijke kenmerken uit het signaal haalt; en (3) de classificatiefase die het uitgesproken woord identificeert en de leermodus en referentiemodelgeheugen omvat. Uitgesproken woorden worden geïdentificeerd op basis van een bepaald beslissingsalgoritme, waarvan sommige dynamische programmering, nuldoorgangsrate, lineaire voorspellende codering en het gebruik van een toestandiagram omvatten.

Stemherkenningssystemen bieden veel toepassingen, waaronder gegevensinvoer, bewegingsvrijheid, beveiligingsgebruik, telefoontoegang en nuttige apparaten voor gehandicapten. Echter, dezezelfde systemen ondervinden ook problemen zoals slechte herkenningsnauwkeurigheid, verlies van privacy voor degenen die ze gebruiken, en beperkte vocabulairegroottes. Het doel van de industrie is de ontwikkeling van spreker-onafhankelijke systemen die continue menselijke spraak kunnen herkennen, ongeacht de spreker, en die hun vocabulaireomvang en herkenningsnauwkeurigheid continu kunnen verbeteren.

Informatieve samenvatting. Dit type vat de belangrijkste feiten en conclusies in de hoofdfase van het rapport samen. (Trouwens, spraakherkenning heeft een lang weg sinds dit rapport in 1982 is geschreven!)

Uitvoerend Samenvatting

De uitvoerende samenvatting is een hybride van de beschrijvende en informatieve samenvattingen. Geschreven voor bestuurders wiens focus op zakelijke beslissingen ligt en wiens achtergrond niet per se technisch is, richt het zich op conclusies en aanbevelingen, maar biedt het weinig achtergrond, theorie, resultaten of andere dergelijke details. Het vat geen onderzoekstheorie of -methode samen; het maakt beschrijvende samenvattende uitspraken: bijvoorbeeld "de theorie van verwarmingswinst, -verlies en -opslag wordt ook besproken."

Om een idee te krijgen van de samenvatting voor leidinggevenden, bestudeer het volgende voorbeeld:

SAMENVATTING

Plattelandsgezondheidsklinieken: Eisen

De belangrijkste behoeften van plattelandsgezondheidsklinieken, die energiebronnen vereisen, zijn als volgt:

Koeling. Absorptiekoeling, aangedreven door propaan of kerosine en gebruikelijk in ongeëlektrificeerde gezondheidsklinieken, is kwetsbaar voor onderbrekingen en is daardoor onvoldoende voor de vaccins die nodig zijn in immunisatieprogramma's voor gevaarlijke ziekten waaronder polio, difterie, tetanus, kinkhoest, tuberculose, mazelen, gele koorts en Hepatitis B. In plaats daarvan kunnen compressortype koelkasten, aangedreven door 12- of 24-volt opslagbatterijen en opgeladen door fotovoltaïsche panelen of een kleine windturbine, aan deze behoeften voldoen.

VerlichtingIn plaats van kerosineverlichting, die veel voorkomt in niet-elektrificeerde gemeenschappen en een bekend veiligheidsrisico en bijdrage aan een slechte luchtkwaliteit binnenshuis is, kunnen hernieuwbare energie-technologieën de verlichting in plattelandsgezondheidsklinieken verbeteren voor zulke belangrijke functies als noodbehandeling, bevallingen, kraamzorg, chirurgie en administratieve taken.

CommunicatieGezondheidszorgdiensten en spoedeisende medische behandelingen, in het bijzonder, worden sterk vergemakkelijkt met betrouwbare radio- en radio-telefooncommunicatie naar andere gezondheidsklinieken en voorzieningen in de regio. Plattelandsgezondheidsklinieken kunnen betrouwbare tweerichtingscommunicatie in de regio hebben via VHF-radio met elektriciteit geleverd door een enkele 30-W PV-module.

Medische hulpmiddelen. Kleine medische apparaten die werken op 120-volt wisselstroom vereisen een omvormer, die gemakkelijk kan worden geïntegreerd in wind- of zonne-energiesystemen. Hoewel fotovoltaïsche systemen de elektriciteit kunnen leveren die nodig is voor de hoge temperaturen, ongeveer 120°C (250°F) nodig voor sterilisatie, kunnen zonne-thermische collectoren hoge temperaturen produceren tegen lagere kosten, vooral in gebieden met goede zonneschijn.

Water. Zonne- en windenergie kunnen worden gebruikt om grote hoeveelheden drinkwater te genereren in combinatie met technieken zoals ozonbehandeling, omgekeerde osmose, fotochemische behandeling, ook wel bekend als ultraviolet of UV-desinfectie, en koolstoffilters. Ozonbehandeling is zeer geschikt voor door zonne- of windenergie opgewekte stroom en verbruikt slechts 0,3 watt-uur per liter. Schoon water kan ook worden verkregen uit diepe putten, maar vereist een energiebron voor het pompen van aanzienlijke volumes. Zonne- of windenergie (of beide) die ter plaatse wordt opgewekt, kan economisch voldoen aan de brede reeks van deze behoeften.

Executieve samenvatting.

Revisiechecklist voor Abstracts

Terwijl je je samenvattingen opnieuw leest en revisieert, let op problemen zoals de volgende:


Ik zou uw gedachten, reacties en kritiek over dit hoofdstuk op prijs stellen: je reactie—David McMurrey.