Coherentie is een kenmerk van goed schrijven, de mogelijkheid om soepel en begrijpelijk te stromen voor lezers. Overgangstechnieken, die in dit hoofdstuk worden behandeld, zijn een belangrijke bijdrage. Natuurlijk kunnen, als een document organisatorische problemen heeft, geen enkele ingenieuze overgangstechnieken helpen om samenhang te creëren. Sequencing en uitlijnen worden behandeld in een afzonderlijk hoofdstuk.
Dit hoofdstuk bevat veel informatie, maar het komt neer op deze twee kernideeën:
- Coherentie kan worden bereikt binnen paragrafen en tussen secties door eenvoudigweg sleutelwoorden binnen zinnen te herordenen. Bijvoorbeeld, een nieuw onderwerp dat in de tweede helft van een zin wordt geïntroduceerd, kan de volgende zin beginnen. Deze worden genoemd onderwerpteksten.
- Samenhang kan ook worden bereikt door in te voegen overgangswoorden en -zinnen. Klassieke voorbeelden zijn echter, bijvoorbeeld, en daarom, maar er bestaat ook nog een andere categorie. (Zie het volgende.)
Deze ideeën worden in het volgende besproken.
Onderwerpstrings voor Coherentie
Samenhang kan worden bereikt door eenvoudigweg de volgorde van trefwoorden in paragrafen of secties te herschikken. Zoek naar een trefwoord dat opvallend meerdere keren voorkomt. Beschouw de voorkomens van die trefwoorden als een onderwerp tekenreeks. Er lijken twee basis soorten onderwerpstrings te zijn: continue onderwerpstrings en verschuivende onderwerpstrings.
Continuele Onderwerpstrings
Hier is een voorbeeld van een doorlopende onderwerp string, één waarin het onderwerpwoord ongeveer hetzelfde is bij elke keer:
| Mars is de vierde planeet van de zon in ons zonnestelsel en is vernoemd naar Mars, de Romeinse god van de oorlog. Mars is ook bekend als de "Rode Planeet" vanwege zijn rode uiterlijk wanneer gezien vanaf de aarde. De voorvoegsel areo-, van de Griekse god van de oorlog, Ares, verwijst naar Mars op dezelfde manier geo- verwijst naar de Aarde. Mars heeft twee manen, Phobos en Deimos, die klein en vreemd van vorm zijn. |
In dit voorbeeld betreft de onderwerpstring de herhaling van Mars. Er worden vier verschillende dingen over Mars gezegd: zijn locatie en naam; zijn rode verschijning; zijn prefixnaam; zijn manen. Wanneer je paragrafen begint te analyseren op onderwerpstrings, kun je minor organisatorische variaties gemakkelijker zien: in dit voorbeeld kunnen de twee zinnen die de naam van de planeet bespreken, bij elkaar worden gevoegd in plaats van onderbroken te worden door de zin over de rode verschijning. Statische onderwerpstrings zoals deze zijn voorbeelden van de coördineer alinea structuur: vier gelijkwaardige dingen worden genoemd over Mars. Deze alinea kan als volgt worden weergegeven:
| Zin begin | Zinsafsluiting |
| Mars | locatie, naam |
| Mars | naam, roodachtige uitstraling |
| naam, voorvoegsels | Mars |
| Mars | maanden |
Dit diagram identificeert de onderwerpen aan het begin van de zinnen, die in alle gevallen behalve één zijn. Mars. Het diagram identificeert ook de onderwerpen aan het einde van de zinnen, die opnieuw in alle gevallen behalve één verschillende aspecten van Mars zijn. Is zin 3 gebrekkig omdat Mars aan het einde voorkomt? Nee, niet echt, omdat de voorgaande zinnen Mars stevig als onderwerp hebben vastgesteld en omdat het begin elke de zin met Mars kan een afleidende eentonigheid creëren.
Hier is nog een voorbeeld van een doorlopend onderwerpstring, maar eentje die er in eerste instantie niet continu uitziet:
| Zacht ingehouden geeuwen begroetten de elektronica noviteit dat in het openbaar werd geïntroduceerd in het midden van 1948. "Een apparaat genaamd een transistor, dat verschillende toepassingen heeft in de radio waar gewoonlijk een vacuümbuis wordt gebruikt, werd gisteren voor het eerst gedemonstreerd bij Bell Telephone Laboratories," merkte een duidelijk ongeïnteresseerde op New York Times verslaggever op pagina 46 van de uitgave van vandaag. Zeker te zijn, de gadget had voordelen. Niet alleen kon de transistor versterk elektrische stroom zoals een vacuumtube, het gebruikte ook weinig energie, hoefde niet op te warmen en was compact——een duimnaaldformige cilinder met een paar uitstekende draden. Maar omdat het belangrijkste ingrediënt een dure, moeilijk hanteerbare stof was genaamd germanium, de transistor leek waarschijnlijk een laboratoriumcuriositeit te blijven. |
In dit voorbeeld ligt de focus duidelijk transistor, maar let op de synoniemen die worden gebruikt om naar dit onderwerp te verwijzen:
| Zin beginend | Zinsafsluiting |
| elektronisch vernuft | datum |
| transistor | gebrek aan interesse, nut |
| gadget | pluspunten |
| transistor | positieve eigenschappen |
| germaaniump probleem of transistor |
transistor of laboratorium nieuwsgierigheid |
Is dit goed schrijven of slecht? Het excerpt lijkt de regel te schenden over het noemen van een object of een actie met dezelfde naam. Maar om de een of andere reden lijkt deze variatie passend—waarschijnlijk omdat het een beetje spanning creëert, die wordt verlicht wanneer de welbekende termhttps://mcmassociates.io. transistor wordt onthuld.
Als je problemen had met het analyseren van de onderwerpen in het voorafgaande voorbeeld, ben je niet alleen. De reden is het gebrek aan precisie in deze analysemethode. Alle zinnen—niet alleen onafhankelijke maar ook afhankelijke—hebben een begin- en eindonderwerp. In afhankelijke zinnen is het beginonderwerp niet altijd direct uitgedrukt. Het verfijnen van deze analyse om alle zinnen op te nemen, kan echter de bruikbaarheid ervan als hulpmiddel voor gewone schrijvers verminderen. Maar hier is een poging:
| Klaus begin | Clausule eindigend |
| gaapt | elektronica noviteit |
| dat (elektronica noviteit) | introductiedatum |
| welke (transistor) | vacuumbuizenachtige toepassingen |
| transistor | demonstratie locatie, datum |
| gadget | plussen |
| transistor | vacuumbuizenachtige functie |
| het (transistor) | positieve kenmerken |
| het zijn | germaanium probleem |
| transistor | laboratorium nieuwsgierigheid |
Nu kun je zien dat transistor, een synoniem ervoor, of een voornaamwoord zoals dat, welke, of het begint elke clausule in dit fragment, niet alleen elke zin. Let op enkele andere details over deze analytische techniek:
- Enkele vereenvoudigingen worden gebruikt: de sleutelwoorden van zin 2, Een apparaat genaamd een, worden genegeerd, samen met merkte een blijkbaar niet onder de indruk zijnde verslaggever van de New York Times op pagina 46 van de uitgave van de dag op.
- Ook wordt er een nieuwe complicatie aan deze analyse toegevoegd: let in de op één na laatste zin op hoe het is wordt eruit gehaald en behandeld als het eerste onderwerp, en wat het modificeert wordt behandeld als het tweede.
- In dit geval en verschillende andere gevallen, kopiëren we niet de exacte woorden van een onderwerp, maar creëren we een samenvattende zin. Dit helpt om de focus scherp te houden. In dit voorbeeld verminderen we omdat de belangrijkste ingrediënt een duur, moeilijk te hanteren element was dat germanium heet. to germanium probleem.
Werkt deze nauwkeuriger methode voor het analyseren van onderwerpstrings in paragrafen? Of schaadt de precieze exactheid de bruikbaarheid ervan als een hulpmiddel voor het analyseren en verbeteren van paragrafen? Laten we stemmen.
Dit volgende voorbeeld kan op twee manieren worden geanalyseerd:
| A zonnecel (of een "fotovoltaïsche" cel) is een halfgeleiderapparaat dat fotonen van de zon (zonne-licht) omzet in elektriciteit. Om deze omzetting te bereiken, de apparaat behoeft alleen twee functies te vervullen: fotogeneratie van ladingsdragers (elektronen en gaten) in een lichtabsorberend materiaal, en scheiding van de ladingsdragers naar een geleidende contact dat de elektriciteit zal transmissie. Deze omzetting wordt het fotovoltaïsche effect genoemd, en het onderzoeksveld dat daarmee verband houdt zonnecellen staat bekend als fotovoltaïca. |
Vanzelfsprekend is de focus zonnecel, maar elke zin richt zich op de conversie het proces dat het bereikt:
| A zonnecel (of een "fotovoltaïsche" cel) is een halfgeleiderapparaat dat converteert fotonen van de zon (zonne-licht) in elektriciteit. Om dit te bereiken omzetting, het apparaat moet slechts twee functies vervullen: fotogeneratie van ladingsdragers (elektronen en gaten) in een lichtabsorberend materiaal, en scheiding van de ladingsdragers naar een geleidende contact dat de elektriciteit zal doorgeven. Dit conversie wordt het fotovoltaïsche effect genoemd, en het onderzoeksgebied met betrekking tot zonnecellen staat bekend als fotovoltaïca. |
In deze tweede analyse is de initiële instantie van zonnecel is gemarkeerd omdat het de discussie begint. De focus van de discussie verschuift dan naar conversie. Het heeft geen zin om te discuseren of de continue onderwerpstring hier is zonnecel of conversie. Het is echter nuttig dat het proces van het analyseren van alinea's op onderwerpstrings je in staat stelt deze twee patronen te zien.
Het verschuiven van onderwerpstrings
Zoals het laatste voorbeeld in de voorgaande sectie suggereert, variëren de onderwerpen in een onderwerpstring soms; ze herhalen niet alleen hetzelfde oude onderwerp. In dit geval heb je een variabele of onderwerp verschuiven string. Hier is dat Mars-voorbeeld opnieuw, maar in zijn oorspronkelijke versie:
| Mars is de vierde planeet van de Zon in ons zonnestelsel en is vernoemd naar Mars, de Romeinse god van de oorlog. Mars staat ook bekend als de "Rode Planeet" vanwege zijn roodachtige verschijning wanneer gezien vanaf de Aarde. De rood/oranje uiterlijk van Mars' oppervlakte wordt veroorzaakt door ijzeroxide. Het voorvoegsel areo-, van de Griekse god van de oorlog, Ares, verwijst naar Mars op dezelfde manier geo- verwijst naar de Aarde. Mars heeft twee manen, Phobos en Deimos, die klein en onregelmatig van vorm zijn. |
In dit voorbeeld gaat de onderwerpstring nog steeds over de herhaling van Mars. Dit keer worden er vijf verschillende dingen over Mars gezegd: zijn locatie en naam; zijn roestachtige verschijning; de reden voor de roestachtige verschijning; zijn prefixnaam; zijn manen. De tweede keer dat verschijning creëert een enkele onderbreking in de essentie van de continue onderwerpstring.
Kijk goed naar wat er gebeurt in dit tweede Marsvoorbeeld: zin 2 begint met het onderwerp Mars dan eindigt met het onderwerp roodachtige verschijning; zin 3 begint met roodachtige verschijning en eindigt dan met een causale uitleg voor die roodachtige verschijning, aangegeven door de woorden wordt veroorzaakt door. Dit patroon wordt genoemd door Joseph M. Williams en anderen de oud-naar-nieuw patroon.
| Zin 2 | Zin 3 |
| Mars > roestachtige uitstraling | rood/oranje uitstraling > Mars |
Dit voorbeeld verschuift voor één zin naar een nieuw onderwerp en dan terug naar het oude onderwerp. Hier is nog een voorbeeld waarin de verschuiving van oud naar nieuw niet zo tijdelijk is:
| De oppervlak van Mars wordt gedacht voornamelijk uit basalt te bestaan, gebaseerd op de Marsmeteoritencollectie en orbitaalobservaties. Er zijn aanwijzingen dat een deel van de Marsachtige oppervlak kan rijker aan silica zijn dan typische basalt, misschien vergelijkbaar met Andesietstenen op aarde, hoewel deze waarnemingen ook verklaard kunnen worden door silica glas. Een groot deel van de oppervlak is diep bedekt met ijzeroxide stof die zo fijn is als talkpoeder. Er zijn sluitende bewijzen dat op de oppervlak van Mars vloeistof water bestond ooit. Belangrijke ontdekkingen die tot deze conclusie leiden, zijn onder andere de detectie van verschillende mineralen zoals hematiet en goethiet, die meestal alleen in aanwezigheid van vormen. water. |
In het begin dacht je misschien: "Oh, ja. Weer een alinea over Mars." Maar als je beter kijkt, zie je dat oppervlak komt voor in de eerste drie zinnen maar niet in de laatste, waar water is het onderwerp. In de cruciale zin 4 verschuift de focus van oppervlak to water. Dit is nog een oud-naar-nieuw onderwerp verschuiving. In zin 4, het oude onderwerp, oppervlakte, gebeurt op de juiste manier aan het begin van de zin; en het nieuwe onderwerp, water, komt gepast aan het einde van zin 4 voor. Deskundigen op het gebied van schrijft technieken pleiten ervoor om een zin te beginnen met bekende informatie (onderwerpen die al zijn geïntroduceerd) en deze te eindigen met nieuwe informatie (nieuwe onderwerpen). Anders zorgt het beginnen van elke zin met een nieuw onderwerp voor een cognitieve belasting voor de lezers, waardoor ze veel harder moeten werken, moeilijker dan nodig is, om de discussie te begrijpen.
Echter, de overgang van oud naar nieuw kan meerdere keren plaatsvinden. Wanneer dat gebeurt, gaat de schrijver dieper en dieper het algemene onderwerp van de alinea in. In termen van alinea coördinatie en ondergeschiktheid, de schrijver creëert een sterk ondergeschikte structuur met een veranderende onderwerpreeks. Een doorlopende onderwerpreeks daarentegen is een sterk coördinerende structuur. Hier is een voorbeeld:
|
1 Het belangrijkste onderdeel van een zonne verwarmingssysteem is de zonnecollector, wiens belangrijkste functie is om water te verwarmen dat gebruikt zal worden voor ruimteverwarming. 2 Er zijn verschillende soorten verzamelaars. 3 Echter, het meest voorkomende type is de vlakkeplaatcollector en is het onderwerp van de volgende discussie. 4 Een vlakkeplaatcollector bestaat uit een doosvormige zwarte plaatabsorber bedekt met een of meer doorzichtige lagen glas of plastic, waarbij de zijkanten en de onderkant van de doos geïsoleerd zijn. 5 Deze lagen van glas of plastic hebben een tussenliggende luchtlaag die het warmte-opsluitende effect produceert. 6 Water wordt verwarmd terwijl het circuleert door of onder de absorbercomponent, die wordt verwarmd door zonne-energie. |
| Clausule begin | Clause eindigend |
| 1 zonneverwarmingssysteem | zonnecollector |
| 2 typen | verzamelaars |
| 3 type | platenverzamelaar |
| 4 platencollector | lagen |
| 5 lagen | warmteopvangeffect |
| 6 (water) verwarmd | (circulatie) |
Het onderwerp van deze paragraaf verschuift voornamelijk:
- Het startonderwerp in zin 1 is zonneboilersysteem, en het eindonderwerp is zonnencollector.
- zonne-collector wordt het oude onderwerp in zin 2 (wiens structuur dwingt het nieuwe onderwerp typen om de zin te beginnen).
- Zin 3 geeft het oude onderwerp uit zin 2 aan, type. Het nieuwe onderwerp vlakke-plaatcollector eindigt de zin.
- Zin 4 keert terug naar het oude-naar-nieuwe patroon met een oud onderwerp, platte-collector, het begin van de zin, en het nieuwe onderwerp, lagen, de zin beëindigen.
- Dit tekstboekachtige patroon gaat door in zin 5, waar lagen, nu het oude onderwerp, begint de zin; en warmte-vastlatende effect, het nieuwe onderwerp, beëindigt de zin.
- In de laatste zin is dit perfecte patroon echter een beetje vervormd: water, een nieuw onderwerp, begint de zin; en warmtes, echoing the old topic, volgt.
Veroorzaken deze variaties en vervormingen van het perfecte oude-naar-nieuwe patroon enige coherentieproblemen? Waarschijnlijk niet: voldoende zinnen volgen het patroon en de herhaling van belangrijke onderwerpwoorden is sterk genoeg om een redelijk samenhangende discussie te creëren. Maar laten we stemmen!
Onderwerp Tekst- en Paragraafanalyse
Het analyseren van onderwerpstrings in paragrafen kan een nuttig hulpmiddel zijn om te bepalen waarom paragrafen moeilijk te lezen, volgen en begrijpen zijn. Deze analyse stelt je in staat om in te schatten hoeveel mentale inspanning je van je lezers vraagt. Lees deze discussie eerst om te zien of je het begrijpt, of dat je er een paar keer voor moet lezen om het te begrijpen:
|
1 De ontwikkeling van de transistor gaat terug tot de negentiende eeuw. 2 Germanium en silicium, samen met een aantal andere kristallijne materialen, zijn halfgeleiders, zo genoemd omdat ze elektriciteit niet goed geleiden, zoals de meeste metalen, noch blokkeren ze het effectief, zoals isolatoren zoals glas of rubber dat doen. 3 Terug in 1874 identificeerde een Duitse wetenschapper genaamd Ferdinand Braun een verrassende eigenschap van deze halfslachtige stoffen: Stroom lijkt alleen in één richting door een halfgeleiderkristal te stromen. 4 Dit fenomeen, rectificatie genoemd, bleek al snel waardevol te zijn in draadloze telegrafie, de eerste vorm van radio communicatie. 5 Wanneer elektromagnetische radiogolven die door de atmosfeer reizen een antenne raken, genereren ze een wisselstroom (tweezijdige) elektrische stroom. 6 Echter, oordopjes of een luidspreker moeten worden aangedreven door gelijkstroom (éénrichtingsstroom). 7 Methoden voor het maken van de conversie, of rectificatie, in draadloze ontvangers bestonden in de laatste jaren van de 19e eeuw, maar ze waren onvoldoende verfijnd. 8 In 1899 patenteerde Braun een superieur detector bestaande uit een halfgeleidende kristal dat werd aangeraakt door een enkele metalen draad, liefkozend een "kattenstaart" genoemd. 9 Zijn apparaat was tientallen jaren populair bij radio-hobbyisten, maar het was onvoorspelbaar en vereiste veel vallen en opstaan bij de afstelling. |
De meeste mensen zouden dit fragment moeilijk vinden. Het geeft je brein een training—wat misschien een goede zaak is, maar ook riskant. Als je echter gelooft dat lezers recht hebben op tekst die zo moeiteloos mogelijk te begrijpen is, heeft dit fragment wat werk nodig. Hier is de analyse:
- Niets verbindt zin 1 en 2: je moet raden of uiteindelijk beseffen dat halfgeleiders het essentiële ingrediënt van transistors zijn.
- Echter, er is een verbinding tussen zin 2 en 3: deze onzekere stoffen verwijst terug naar halfgeleiders hoewel je enige denkwerk moet verrichten om die verbinding te leggen.
- Zin 4 is mooi verbonden met zin 3 door de woorden Dit fenomeen.
- De verbinding van zin 5 met het voorafgaande is moeilijk te bepalen: je moet de verbinding maken tussen elektromagnetische radiogolven die door de atmosfeer reizen (en luchtopname) naar draadloze telegrafie in zin 4. Als alternatief zou je kunnen zeggen dat radio komt voor in de nieuwe positie aan het einde van zin 4 en in de oude positie in zin 5. Maar werkt het goed als een oude-naar-nieuwe connector?
- Zin 6 wordt geholpen door het overgangswoord echter en door het contrastieve (eenrichting) welke spiegels (tweezijdig) 5. Maar voor algemene lezers kunnen de verbindingen met het voorafgaande nog steeds mysterieus zijn.
- De verbindingen van zin 7 naar de voorgaande kunnen ook moeilijk zijn. We hoorden over rectificatie en draadloos Het is zin 4. Het is alsof de schrijver drie nauwelijks gerelateerde uitspraken heeft weggegooid en we wachten op de schrijver om alles met elkaar te verbinden.
- Zin 8 gaat verder met het mysterie: ja, we hebben gehoord over Braun en halfgeleiders, maar er zijn veel nieuwe onderwerpen hier en geen aanwijzingen over de relatie van deze zin tot wat voorafging.
- De laatste zin dwaalt af naar een zijvraag, en algemene lezers moeten al deze ideeën zelf met elkaar verbinden. Dank je, schrijver.
Overgangswoorden en -zinnen
Zoals aan het begin van dit hoofdstuk hierboven vermeld, is er een andere categorie van overgangsdevices—overgangswoorden en -zinnen. Deze tonen aan hoe een voorafgaand stuk informatie logisch gerelateerd is aan een huidig of aankomend stuk informatie—ze kijken tegelijkertijd terug en vooruit. Bijvoorbeeld:
Het kan 3 uur 's nachts zijn, maar ik ben helemaal niet slaperig.
In dit voorbeeld stelt het overgangswoord "maar" een contrast in tussen het onderwerp van de eerste informatiechunk (de late tijd) en de tweede chunk (mijn gebrek aan slaperigheid). De logica is contrastief in dit geval, maar er zijn andere soorten logica. Bijvoorbeeld:
Mijn Peugeot heeft bijna 112.000 mijlen gereden. Hij rijdt nog steeds geweldig!
In dit voorbeeld is het overgangswoord "het," een eenvoudig voornaamwoord. Hier is de logica additief, ik voeg simpelweg de ene gerelateerde gedachte aan de andere toe. Deze voorbeelden zijn obviously belachelijk simpel—maar wanneer je in een complex technisch onderwerp duikt en de stukken hele alinea's vol informatie zijn, beginnen overgangen echt belangrijk te worden.

Problemen met overgangen herzien. De probleemversie leest als een reeks losgekoppelde uitspraken die in de ruimte zweven. De herziene versie voegt overgangsoplossingen toe om de uitspraken samen te brengen in een "coherente," vloeiende discussie.
Het kost een verrassende hoeveelheid hersenkracht om een overgang te construeren: je moet het onderwerp van de vorige informatiechunk kennen, het onderwerp van de huidige of aankomende, de logica die deze met elkaar verbindt. Vervolgens, met dat in gedachten, moet je het overgangsinstrument kiezen waarvan je denkt dat het de lezer het beste zal begeleiden over dat kruispunt tussen de twee informatiechunks. Wetenschappers hebben een half dozijn of meer soorten overgangsinstrumenten geïdentificeerd (maar het lijkt alsof er meer zouden moeten zijnhttps://mcmassociates.io.):
Dynamische overgangswoorden en -zinnen. Een andere categorie van overgangswoorden en -zinnen zijn woorden die worden herhaald uit een vorige sectie of die sleutelwoorden in de volgende sectie voorspellen.
- Voornaamwoorden—Voornaamwoorden zoals het, dit, of dat—die alleen voorkomen zonder een volgend zelfstandig naamwoord—zijn de zwakste van de overgangswoorden. Let in de volgende voorbeelden op hoe effectief ze kunnen zijn wanneer ze worden gecombineerd met een verduidelijkend zelfstandig naamwoord.
- Samenvatting overgangen—Op sleutelpunten in de tekst zie je een zin, soms vergezeld van een voornaamwoord, die de voorafgaande discussie samenvat. In dezelfde zin zal er een uitspraak worden gedaan over die samenvattende zin—typisch zal deze zin de komende discussie inluiden en dat op een manier die de lezer de verbinding laat zien tussen wat er eerder was en wat er nu komt. In dit voorbeeld deze mismatch samenvat de idee die in de voorafgaande discussie is uitgesproken:

://mcmassociates.io/leerboek/p>McMurrey Associates: Cursussen in Technische Communicatie Samenvattingsovergangen. Let op hoe de onderstreepte samenvattingsovergang het idee samenbrengt dat in de voorafgaande discussie is uitgedrukt.

Samenvattingsovergangen. Let op hoe de onderstreepte samenvattingsoverdracht het idee samenbrengt dat in de voorafgaande discussie is uitgedrukt. - Beoordeling-preview overgangen—Het krachtigste overgangs apparaat dat je kunt gebruiken is het type dat het onderwerp van het vorige informatieblok samenvat in een korte zin, hetzelfde doet voor het aankomende informatieblok, het juiste overgangswoord vindt en dan al deze elementen samenvoegt in een of twee zinnen. Je zou dit apparaat gebruiken op die belangrijke overgangspunten in rapporten, tussen grote brokken informatie—bijvoorbeeld, tussen een sectie van 7 pagina's en een sectie van 9 pagina's die daarop volgt.
Beoordeling-vooruitblik overgang. Merk op hoe het onderwerp van de voorgaande sectie Coring en kernanalysetechnieken wordt weerklonken; dan overgangsmateriaal Echter, een veel snellere en goedkoperehttps://mcmassociates.io. introduceert het onderwerp voor deze volgende sectie draadlijn logginganalyse. (Uit een rapport geschreven in 1983.)
