Deze pagina is compleet in aanbouw!

Een literatuurreview vat samen wat bekend is over een specifiek onderzoeksonderwerp, beschrijft de mijlpalen van de onderzoeksgeschiedenis, geeft aan waar de huidige kennis conflicteert en bespreekt gebieden waar er nog onbekendheden zijn.

Een literatuuronderzoek kan een op zichzelf staand document zijn of een onderdeel van een primair onderzoeksrapport (zoals eerder besproken). Onderzoeksjournalen bevatten vaak artikelen waarvan het enige doel is een literatuuronderzoek te bieden. Als onderdeel van een onderzoeksrapport kan een literatuuronderzoek zo lang zijn als een heel hoofdstuk in een boek, slechts een paar zinnen in een onderzoeksartikel, of zelfs zo kort als enkele zinnen in een inleiding. In alle gevallen is de functie van het literatuuronderzoek dezelfde: de geschiedenis en de huidige staat van onderzoek naar een onderwerp samen te vatten.

Bijvoorbeeld, de literatuurreview in "Impact van de ionosferische dynamiek op middellange breedte op RF-toepassingen tijdens het superstormevenement van november 2025", Geofysische Onderzoeksbrieven, 29 aug. 2026, is opgenomen in de Inleiding.

Zoals je uit de vorige sectie weet, richt een primair onderzoeksrapport (zoals die in technische onderzoeksjournalen) zich op een vraag: bijvoorbeeld, het effect van gewichtloosheid op het telen van groenten. De literatuur-review sectie van dat rapport zou samenvatten wat er bekend is over dit onderwerp, aangeven waar de huidige kennis conflicteert en discussie voeren over gebiedend die nog onbekend zijn.

Analyseer de volgorde van gepubliceerde onderzoeken

Belangrijke onderzoeksonderwerpen hebben vaak talrijke verwante publicaties. Huidig onderzoek komt overeen met eerder onderzoek. Huidig onderzoek is het niet eens met eerder onderzoek. Huidig onderzoek voegt toe aan wat al bekend is over het onderzoeksonderwerp. Analyseer de sequentie van gepubliceerd onderzoek om te zien hoe gepubliceerde items met elkaar overeenkomen of niet.

Het grote historische voorbeeld is de overgang van het werk van Ptolemaeus naar dat van Copernicus. De literatuurreview van Copernicus zou dit kunnen hebben bevat:

Gedurende eeuwen was er veel debat over de astronomische relatie tussen de Zon en de Maan. In die vroege tijden werd geloofd dat de Zon om de Aarde draaide. [Ptolemaeus, 150 n.Chr.]. Echter, meer dan duizend jaar later werd vastgesteld dat de aarde om de zon draait. [Copernicus, 1543 n.Chr.]. Nikolaus_Kopernikus Nicolaus Copernicus
  1. Wie waren de eerste moderne onderzoekers op dit onderwerp? Wat waren hun bevindingen, conclusies en theorieën? Welke vragen of tegenstrijdigheden konden zij niet oplossen?
  2. Wat ontdekten de onderzoekers die hen volgden? Bevestigde, weerlegde of verwierp hun werk het werk van hun voorgangers? Waren zij in staat om vragen te beantwoorden die hun voorgangers niet konden?

Benadruk de Overgangen in Literatuurreviews

Een goed samengestelde literatuurreview vertelt een verhaal. Het beschrijft de belangrijkste gebeurtenissen in het onderzoek naar een bepaalde vraag of in een bepaald gebied, net als het beroemde verhaal van Ptolemaeus en Copernicus.

De referenties in dit fragment uit de literatuuroverzicht opgenomen in "Impacts of Mid-Latitude Ionospheric Dynamics on RF Applications During the November 2025 Superstorm Event", Geofysische Onderzoeksbrieven, 29 aug. 2026, vat samen wat bekend is over deze irregulariteiten:

Ionosferische dichtheid onregelmatigheden kunnen scintillatie veroorzaken—willekeurige amplitude- en fasefluctuaties in radiosignalen—terwijl de signalen door de ionosfeer voortplanten. Het voorkomen van deze onregelmatigheden, en dus scintillatie, is moeilijk te voorspellen en modelleren vanwege de vele beïnvloedende factoren, zoals zonneactiviteit, variaties in het interplanetaire magnetische veld, lokale elektrische velden en geleidbaarheid, convectieve processen en golfinteracties (Kintner et al., 2007; Tsunoda, 1988). Bovendien komen ionosferische dichtheid onregelmatigheden het vaakst voor in evenaar en gebieden met hoge breedte, vanwege de oriëntatie van het geomagnetische veld in deze regio's (Basu et al., 2002; Jiao et al., 2013). Terwijl het bijna horizontale geomagnetische veld aan de evenaar sterke ExB-afdriften vergemakkelijkt die Rayleigh-Taylor-instabiliteiten versterken en leiden tot de vorming van onregelmatigheden (Hysell, 2000; Yizengaw & Groves, 2018), staat het bijna verticale geomagnetische veld op hoge breedtes de ionosfeer toe om direct te koppelen met de magnetosfeer. Deze directe koppeling verplaatst efficiënt energie naar de ionosfeer in gebieden met hoge breedte (Cowley, 2000). Dergelijke energie-injectie draagt bij aan de vorming van ionosferische onregelmatigheden in de regio met hoge breedte door de neerslag van deeltjes (Basu et al., 1984; Rodriguez & Szuszczewicz, 1984; Singh et al., 1985) en de ontwikkeling van steile transversale gradiënten langs de wanden van grootschalige plasmastucturen zoals blobs in de aurorale zone (Robinson et al., 1985; Weber et al., 1985), en via gradiëntafdriftinstabiliteitsmechanismen die verband houden met patches (Burston et al., 2009; Carlson, 2012).

Dit fragment uit de literatuurstudie in "Impact van mid-latitude ionosferische dynamiek op RF-toepassingen tijdens de superstorm in november 2025", Geofysische Onderzoek Brieven, 29 aug. 2026, wijst op de beperkte waarnemingen die in eerder onderzoek zijn gepresenteerd en vervolgens de nieuwe waarnemingen die in dit onderzoek zijn opgenomen:

Hoewel fase-scintillatie op gematigde breedten, geassocieerd met de stormtijdelijke equatoriale uitbreiding van de aurorale ovaal, vaak voorkomt, is sterke amplitude-scintillatie op gematigde breedten die zich over een breed scala aan lengtegraden uitstrekt nog nooit eerder gerapporteerd. Zeer beperkte observaties—voornamelijk op enkele locaties—van amplitude-scintillatie op gematigde breedten zijn gerapporteerd (bijv. Ledvina et al., 2002; Spogli et al., 2009; Jean et al., 2017; Rodrigues et al., 2021). In dit artikel presenteren we een multi-instrument observatieanalyse van de dynamiek van de ionosfeer op gematigde breedten tijdens de super storm van 11 november 2025. Voor het eerst presenteren we observaties van amplitude-scintillatie over de Verenigde Staten—bijna van de oostkust tot de westkust—veroorzaakt door Fresnel-schaal onregelmatigheden die verspreid zijn over gematigde breedtegebieden.

In dit voorbeeld valt op dat, terwijl er onderzoek is naar één aandoening, er voor andere aandoeningen niets bekend is—zoals aangegeven door "kan." Het onderzoek tegenspreekt niet zozeer eerder onderzoek; het voegt iets toe aan onze kennis.

Ondanks de recente toename van informatie over de kenmerken van rustplaatsen die door boomroestende vleermuizen tijdens de zomer worden gebruikt (bijvoorbeeld, Crampton en Barclay, 1998; Menzel et al., 1998), er is weinig bekend over de rustplaatsen die door vleermuizen tijdens de winter worden gebruikt. Tijdens de zomer rusten sommige boom-roestende vleermuizen binnen de kruin van loofbomen (Menzel et al., 1998). Echter, Zodra de bladeren vallen, zijn loofbomen mogelijk niet langer voldoende als rustplaatsen.

In dit volgende voorbeeld, let op dat de aanname over koude opslag dat het de beschikbaarheid kan verlengen, wordt weerlegd door het huidige onderzoek:

Het is vaak wenselijk om eieren of larven van een bepaalde stam van regenboogforel te leveren.Salmo gairdneri) gedurende een langere periode. De beschikbaarheid kan worden verlengd door eieren in koud water te incuberen, aangezien dit de embryonale ontwikkeling vertraagt. Echter, een experiment uitgevoerd in het Bozeman Fish Cultural Development Center waarin regenboogforel-eieren werden blootgesteld aan temperaturen van 13, 10, 6 en 3° C (55.5, 50, 43, 37.5° F) toonde een significante vermindering aan van het percentage eieren met ogen en de overlevingskans van eieren die bij de laagste temperaturen werden gehouden (ongepubliceerde gegevens). Gepubliceerde studies over de incubatie van eieren van verschillende zalmsoorten geven aan dat temperaturen onder de 4.5° C (40° F) schadelijk zijn (Davis 1953; Combs en Burrows 1957; Combs 1965; Hokanson et al. 1973; Leitritz en Lewis 1976).

Dit staat op gespannen voet met bestaande kennis.

De literatuurstudie verder duwen

Hilton Obenzinger van de Stanford Universiteit in "Hoe te Onderzoeken, Schrijven en Overleven bij een Literatuuronderzoek?" (geen link>"http://www.stanford.edu/dept/undergrad/urp/PDFLibrary/writing/LiteratureReviewHandout.pdf) noemt dit type literatuuroverzicht een "routekaart." Hij identificeert verschillende andere types, met name die welke de methodologie van het onderzoek herzien, evenals of in plaats van de onderzoekresultaten. Obenzinger benadrukt dat het literatuuroverzicht niet alleen een passieve samenvatting van onderzoek over een onderwerp is, maar een evaluatie van de sterke en zwakke punten van dat onderzoek—een poging om te zien waar dat onderzoek "onvolledig, methodologisch gebrekkig, eenzijdig of bevooroordeeld" is. In ieder geval, zoals de volgende voorbeelden laten zien, is een literatuuroverzicht een discussie van een verzameling onderzoeks literatuur en geen becommentarieerde bibliografie. Let op in de volgende voorbeelden dat literatuuroverzichten de standaard genoteerde IEEE-tekstcitaties gebruiken en eindigen met een bibliografie (genaamd "Referenties").

Overweeg de volgende uittreksel, dat het begin van de literatuurreview toont, gevonden in A. S. Tolba, A.H. El-Baz, en A.A. El-Harby, "Gezichtsherkenning: Een Literatuurreview." Internationaal Tijdschrift voor Signaalverwerking, vol. 2, nr. 2, 2005:

Gezichtsherkenning, naast het hebben van talloze praktische toepassingen zoals bankkaartidentificatie, toegangscontrole, het zoeken naar mugshots, beveiligingsmonitoring en surveillancesystemen, is een fundamenteel menselijk gedrag dat essentieel is voor effectieve communicatie en interacties tussen mensen.

Een formele methode om gezichten te classificeren werd voor het eerst voorgesteld in [1]. De auteur stelde voor om gezichtsprofielen te verzamelen als krommen, hun norm te vinden en vervolgens andere profielen te classificeren op basis van hun afwijkingen van de norm. Deze classificatie is multimodaal, d.w.z. het resulteert in een vector van onafhankelijke maatregelen die vergeleken kunnen worden met andere vectors in een database.

Zoals je kunt zien, stelt de eerste alinea het onderwerp en het belang ervan vast; de tweede alinea gaat terug naar het begin van modern onderzoek dat een basis legde voor computergebaseerde gezichtsherkenning. Deze literatuuroverzicht gaat verder met de huidige status van onderzoek op dit gebied:

De vooruitgang is zo ver gevorderd dat gezichtsherkenningssystemen in de praktijk worden gedemonstreerd [2]. De snelle ontwikkeling van gezichtsherkenning is te danken aan een combinatie van factoren: actieve ontwikkeling van algoritmen, de beschikbaarheid van grote databases met gezichtsbeelden en een methode voor het evalueren van de prestaties van gezichtsherkenningsalgoritmen.

Let op hoe dit volgende fragment een belangrijke vooruitgang in het onderzoek naar dit onderwerp beschrijft, maar vervolgens de tekortkomingen ervan aanwijst:

De literatuurreview van onderzoek naar gezichtsherkenning onderzoekt vele verschillende methoden die worden gebruikt bij computergebaseerde gezichtsherkenning. Voor elke methode wordt de methode, de resultaten, en de sterkte- en zwaktepunten van die methode samengevat. Dit voorbeeld volgt niet zozeer het hierboven genoemde these-antithese-synthese patroon, maar is eerder een verzameling van inspanningen die allemaal streven naar een gemeenschappelijk doel: verhoogde nauwkeurigheid van computergebaseerde gezichtsherkenning. Hier is hoe de samenvatting van dat proces eindigt in deze literatuurreview:

In [83] is een gecombineerd classificatiesysteem dat bestaat uit een ensemble van neurale netwerken en is gebaseerd op het variëren van de parameters met betrekking tot het ontwerp en de training van classificatoren. Het versterkte algoritme wordt gebruikt om verstoringen in de trainingsset aan te brengen met behulp van MLP als basisclassificator. Het eindresultaat wordt gecombineerd met een eenvoudige meerderheidstemregel. Dit systeem behaalde 99,5% op de Yale gezichten database en 100% op de ORL gezichten database. Voor zover wij weten, zijn deze resultaten het beste in de literatuur.

In dit volgende voorbeeld, let op dat de auteurs, artikel titels en tijdschriftnamen hier niet worden geciteerd, alleen de eerste van die artikelen:

De continue afgifte van organische verontreinigende stoffen in aquatische omgevingen is een aanhoudende wereldwijde uitdaging geworden, die ernstige risico's voor ecosystemen en de menselijke gezondheid met zich meebrengt [1], [2], [3], [4], [5]. Versnelde industrialisatie, stedelijke uitbreiding en landbouwactiviteiten hebben zowel de diversiteit als de concentratie van verontreinigingen verhoogd, wat de vraag naar effectieve waterzuiveringstechnologieën heeft vergroot [6], [7], [8]. De meeste ontwikkelde waterbehandelingstechnologieën zijn ontworpen met een primaire focus op grootschalige remediëring op basis van infrastructuurafhankelijke benaderingen [9]. Dienovereenkomstig is er een dringende behoefte aan de ontwikkeling van compacte en aanpasbare zuiveringsplatforms die in staat zijn om te functioneren in afgelegen gebieden en noodsituaties [10]. Voor compacte, veld inzetbare waterzuivering zijn er draagbare en point-of-use platforms ontwikkeld en gedemonstreerd met behulp van adsorptie, membraan scheiding en elektrochemische behandeling [11], [12], [13]. Niettemin staan veel bestaande draagbare benaderingen voor voortdurende obstakels in onderhoudseisen, afhankelijkheid van verbruiksgoederen, energiebehoefte, bijproductbeheersing en beperkte betrouwbare werking buiten infrastructuur. Deze beperkingen motiveren toenemende interesse in door zonne-energie aangedreven fotokatalyse als een reagenstvrije en breed toepasbare platform voor de afbraak van organische verontreinigende stoffen.

Gerelateerde informatie

Leesquiz. Gebruik deze quiz om je begrip van dit hoofdstuk te testen.

E. Yizengaw, et al. "Impact van mid-latitude ionosferische dynamiek op RF-toepassingen tijdens het superstormevenement van november 2025", Geofysische Onderzoek Brieven, 29 aug. 2026.

Gebruik van IEEE Xplore voor een Systematische Literatuurreview Update 2025

Tips voor het schrijven van je eerste wetenschappelijke literatuurreview artikel Emily Crawford

Hilton Obenzinger, Stanford Universiteit. "Hoe een Literatuuronderzoek te Onderzoeken, Schrijven en Overleven?" http://www.stanford.edu/dept/undergrad/urp/PDFLibrary/writing/LiteratureReviewHandout.pdf

Het Schrijven van het Experimentele Rapport: Overzicht, Inleidingen en Literatuuronderzoeken. Purdue OWL

Literatuuronderzoek - Stap voor Stap Gids Voor Afgestudeerden. David Stuckler

Hoe een Literatuurreview te Schrijven: 3 Minuten Stapsgewijze Gids | Scribbr. Scribbr

Ik zou uw gedachten, reacties en kritiek over dit hoofdstuk waarderen: je reactie—David McMurrey.