Citaties, Parafrazen, Samenvattingen:
Formulering, Interpunctie, Toeschrijving

Technologie heeft het spel van afstandsonderwijs totaal veranderd. Slechts enkele van de technologieën die vaak worden gebruikt in afstandsonderwijs cursussen zijn videobellen, webinars, chatrooms, digitale forums en e-mail, gebaseerd op details uit de Essential Guide [1], en vormen de basis van virtuele klaslokalen. Dewey stelt dat "tegen 1987 was de interesse in afstandsonderwijs bijvoorbeeld groot genoeg om de United States Distance Learning Association (USDAL) op te richten" [2]. En naarmate de technologie bleef verbeteren, de toegang tot computers en internet in de meeste huizen, evenals snelle mobiele verbindingen, is de groei en interesse in afstandsonderwijs in vele vormen explosief gestegen. Volgens de United States Distance Learning Association, "In 2015 namen naar schatting een kwart miljoen mensen op een bepaald niveau deel aan afstandsonderwijs in de Verenigde Staten alleen" [2]. Hoewel dit aantal kan suggereren dat afstandsonderwijs werd geaccepteerd door hogescholen en universiteiten in de Verenigde Staten, onderzoek gepresenteerd in de Encyclopedie Britannica stelt dat "de invoering van afstandsonderwijs in traditionele instellingen angsten deed rijzen dat technologie op een dag de echte klaslokalen en menselijke docenten volledig zou elimineren" [3]. Vanwege deze irrationele angst aanboden veel hogescholen en universiteiten tot vijf jaar geleden nog steeds beperkte of helemaal geen mogelijkheden voor afstands- of online cursussen. Maar de belangrijkste drijfveer die afstandsonderwijs in de mainstream bracht en hielp om deze onderwijsmethode net zo waardevol te maken als een regulier klaslokaal was de COVID-pandemie.

Zou je alstublieft de Engelse tekst die je wilt vertalen kunnen delen?

(Nummern tussen haakjes zijn bronvermeldingen.)

Schattingen van de massa van plastic afval die door bepaalde waterwegen wordt vervoerd, variëren van <<1 kg per dag (Hilo, HI) tot 4,2 MT (4200 kg) per dag (Donau). Vanwege hun afhankelijkheid van lokale waterscheidingskenmerken kunnen deze resultaten niet eenvoudig worden geëxtrapoleerd naar een wereldwijde schaal.

Hier presenteren we een kader om de hoeveelheid verkeerd beheerd plastic afval te berekenen die jaarlijks wordt gegenereerd door populaties die binnen 50 km van een kust leven wereldwijd en potentieel de oceaan kan binnenkomen als marien afval. Voor elk van de 192 kustlanden met minstens 100 permanente bewoners die grenzen aan de Atlantische, Stille en Indische Oceaan en de Middellandse en Zwarte Zee, omvat het kader: (i) de massa afval die per capita jaarlijks wordt gegenereerd; (ii) het percentage afval dat plastic is; en (iii) het percentage plastic afval dat verkeerd beheerd is en daardoor potentieel de oceaan kan binnenkomen als marien afval (12) (gegevens S1). Door een reeks conversiepercentages van verkeerd beheerd afval naar marien afval toe te passen, schatten we de massa plastic afval die in 2010 vanuit elk land de oceaan binnenkomt, gebruikten we bevolkingsgroei gegevens (13) om de toename in massa tot 2025 te projecteren, en voorspellingen over de groei van het percentage afval dat plastic is. Gebrek aan informatie over toekomstige wereldwijde infrastructuurontwikkeling maakt dat de projectie een business-as-usual scenario vertegenwoordigt.

We schatten dat er in 2010 2,5 miljard MT gemeentelijk vast afval werd geproduceerd door 6,4 miljard mensen die in 192 kustlanden wonen (93% van de wereldbevolking). Deze schatting is in grote lijnen consistent met een geschatte 1,3 miljard MT afval geproduceerd door 3 miljard mensen in stedelijke centra wereldwijd (5). Ongeveer 11% (275 miljoen MT) van het afval dat door de totale bevolking van deze 192 landen wordt geproduceerd, is plastic. We verwachten dat plasticafval ongeveer overeenkomt met de productie van plastichars (270 miljoen MT in 2010) (3), waarbij verschillen voortkomen uit de tijdsvertraging in de verwijdering van duurzame goederen (levensduur van jaren tot decennia), bijvoorbeeld. Schattingen op basis van de bevolking die binnen 50 km van de kust woont (degenen die waarschijnlijk het meeste afval genereren dat marinemateriaal wordt), wijzen uit dat er in 2010 ongeveer 99,5 miljoen MT plasticafval werd geproduceerd in kustgebieden. Hiervan werd 31,9 miljoen MT geclassificeerd als slecht beheerd en naar schatting zijn 4,8 tot 12,7 miljoen MT in 2010 in de oceaan beland, wat gelijkstaat aan 1,7 tot 4,6% van het totale plasticafval dat in die landen werd geproduceerd.

Onze schatting van plasticafval dat de oceaan binnenkomt, is één tot drie ordes van grootte groter dan de gerapporteerde massa drijvend plasticafval in oceaan gyres met hoge concentratie en ook wereldwijd (14–17). Hoewel deze oceaan schattingen alleen betrekking hebben op plastics die drijvend zijn in zeewater (voornamelijk polyethyleen en polypropyleen), vertegenwoordigden die harsen in 2010 53% van de plasticproductie in Noord-Amerika en 66% van het plastic in de Amerikaanse afvalstroom (4, 18). Omdat er geen wereldwijde schattingen bestaan voor andere bronnen van plastic in de oceaan (bijv. verliezen door visserijactiviteiten of schepen op zee, of invoer door natuurrampen), weten we niet welk deel van de totale plasticinvoer onze schatting van landgebonden afval vertegenwoordigt.

Ons kader is ontworpen om, op basis van de best beschikbare gegevens, een raming van de orde van grootte te berekenen van de hoeveelheid verkeerd beheerd plasticafval die mogelijk wereldwijd de oceanen binnenkomt. Het is ook een nuttig hulpmiddel om de factoren te evalueren die de grootste bronnen van verkeerd beheerd plasticafval bepalen. De hoeveelheid verkeerd beheerd plasticafval die door de kustbevolking van een enkel land wordt gegenereerd, varieert van 1,1 MT tot 8,8 miljoen MT per jaar, waarbij het verkeerd beheerd plasticafval van de top 20 landen 83% van het totaal in 2010 omvat (Fig. 1Opent in afbeeldingsviewer en Tabel 1Opent in afbeeldingsviewer). De totale jaarlijkse afvalgeneratie is voornamelijk een functie van de bevolkingsomvang, met de grootste afvalproducerende landen die enkele van de grootste kustbevolkingen hebben. Echter, het percentage verkeerd beheerd afval is ook belangrijk bij het beoordelen van de grootste bijdragers aan afval dat beschikbaar is om het milieu binnen te komen. Zestien van de top 20 producenten zijn landen met een gemiddeld inkomen, waar waarschijnlijk snelle economische groei plaatsvindt maar waar de infrastructuur voor afvalbeheer tekortschiet (het gemiddelde percentage verkeerd beheerd afval is 68%). Slechts twee van de top 20 landen hebben percentages van verkeerd beheerd afval. <15%; here, even a relatively low mismanaged rate results in a large mass of mismanaged plastic waste because of large coastal populations and, especially in the United States, high per capita waste generation.

Wetenschap, Vol. 347, Nr. 6223
Sorry, I can't access external links. However, if you provide the text you'd like translated, I can help with that!

Herschreven versie

(Dit is een kortere versie dan de bovenstaande omdat irrelevante tekst is weggelaten.)

De schatting van plasticafval in de oceanen is afkomstig uit een kader dat de hoeveelheid slecht beheerd plasticafval evalueerde die jaarlijks door populaties binnen 50 kilometer van de kusten wereldwijd wordt geproduceerd. Deze studie omvatte 192 kustlanden, elk met ten minste 100 permanente bewoners nabij de grote oceanen en zeeën. Het kader hield rekening met drie belangrijke factoren: de jaarlijkse afvalproductie per persoon, het aandeel van afval dat plastic is, en het deel van plasticafval dat slecht beheerd wordt en dus waarschijnlijk marineafval zal worden. Met behulp van verschillende conversiepercentages van slecht beheerd afval naar marineafval, schatten onderzoekers het volume plasticafval dat in 2010 vanuit deze landen de oceaan binnenkwam, projecteerden deze toename naar 2025 en voorspelden een stijging in het aandeel afval dat plastic is, ervan uitgaande dat er geen significante veranderingen in de mondiale infrastructuur plaatsvinden.

In 2010 werd er ongeveer 2,5 miljard metrische ton gemeentelijk afval geproduceerd door 6,4 miljard mensen in deze landen, waarvan ongeveer 11% (of 275 miljoen metrische ton) plastic was. Er werd geschat dat 99,5 miljoen metrische ton plastic afval afkomstig was uit kustgebieden, waarvan 31,9 miljoen metrische ton als slecht beheerd werd geïdentificeerd. Gevolg daarvan was dat tussen 4,8 en 12,7 miljoen metrische ton plastic afval dat jaar de oceaan binnenging, wat 1,7% tot 4,6% van het totale geproduceerde plastic afval vertegenwoordigde. Dit cijfer overschrijdt bekende hoeveelheden drijvend plastic afval die in oceanen met hoge dichtheid zijn aangetroffen. De studie benadrukt de aanzienlijke rol die de grootte van de kustbevolking en inadequate afvalbeheer spelen in de bijdrage aan oceaanplasticafval. De bevindingen onderstrepen dat landen met een gemiddeld inkomen, die vaak een snelle economische groei doormaken maar geen effectieve afvalbeheersystemen hebben, grote bijdragers zijn aan slecht beheerd plastic afval. — ChatGPT-4o, januari 2025

Sorry, ik kan de originele tekst niet zien. Als je de tekst wilt delen, kan ik deze vertalen.

Alsjeblieft, kijk. eSoil: Een laagvermogen bio-elektronisch groeischaal die de groei van gewaszaailingen bevordert

Samengevatte versies

Volledige versie:

Volgens Vasileios K. Oikonomou, et al., zijn actieve hydroponische substraten die op aanvraag de plantengroei stimuleren tot nu toe niet aangetoond. Hier hebben we de eSoil ontwikkeld, een bioelectronic groeiscaffold met een laag vermogen die elektrische stimulatie kan bieden aan het wortelsysteem van de planten en de groeiomgeving in hydroponische instellingen. Het actieve materiaal van eSoil is een organische gemengde ionische elektronische geleider, terwijl de belangrijkste structurele component cellulose is, de meest voorkomende biopolymeer. We tonen aan dat gerstzaailingen, die veel worden gebruikt als diervoeder, binnen de eSoil groeien met het wortelsysteem geïntegreerd in de poriënmatrix. Gewoon door de eSoil te polariseren, wordt de groei van de zaailingen versneld, wat resulteert in een gemiddelde toename van het droge gewicht van 50% na 15 dagen groei. Het effect is duidelijk zichtbaar op de ontwikkeling van zowel wortels als scheuten en vindt plaats tijdens de groeiperiode na de stimulatie. De gestimuleerde planten verminderen en assimileren NO₃ meer efficiënt dan controles, een bevinding die implicaties kan hebben voor het minimaliseren van het gebruik van kunstmest. Er zijn echter meer studies nodig om een mechanistisch begrip te bieden van de fysieke en biologische processen die betrokken zijn. eSoil opent de weg voor de ontwikkeling van actieve hydroponische schoorstenen die de gewasopbrengst op een duurzame manier kunnen verhogen [6].

Enkele zin (hoofdidee):

In deze studie tonen Vasileios K. Oikonomou, et al., aan dat de groei van gerstzaailingen gemiddeld met 50% wordt verbeterd na elektrische stimulatie [6].